Cijfers en verwachtingen rondom de GBA en andere basisregistraties

Waar eenvoudige burgers uit de berichtgeving in de media meenden op te kunnen maken dat de GBA als basisregistratie per 1 januari jl. eindelijk de rol ging waarmaken die wettelijk voorzien was, doet een dergelijk bericht toch de ogen open gaan. Want naast die 47 gemeenten die de wet eenvoudigweg aan hun laars lappen (waar hebben we eerder een dergelijke ambtelijke ongehoorzaamheid van deze omvang gezien?), gebruikt ook een kwart (!) van de organisaties die wettelijk verplicht zijn de GBA te gebruiken deze administratie nog niet.

Al sinds halverwege de jaren 80 (en waarschijnlijk ook al daarvoor) bestond de notie dat de gedigitaliseerde PK (persoonskaart) een “basisregistratie” zou behoren te zijn. Het bevechten van die functie ten opzichte van heel wat andere partijen, niet alleen binnen-gemeentelijk, heeft heel wat kosten en hoofdbrekens met zich meegebracht – zoals de klucht van A-nummer naar Sofi-nummer naar BurgerServiceNummer, maar met het aanvaarden van de wet op de modernisering van de GBA leek er toch op dat Nederland in 2010 een functionerend stelsel zou kennen.

De cijfers spreken echter boekdelen – welke review je daar ook op loslaat. De feitelijke gegevens laten zien, dat: “begin juni 240 gemeenten (56 procent) en 105 andere gegevensafnemers (61 procent) niet gereed waren om te voldoen aan de al een half jaar geldende wettelijk verplichting om de GBA als basisregistratie te gebruiken.” Technische en organisatorische problemen worden als oorzaak aangegeven.

En dan is de GBA de oudste basisregistratie - waar al bijna 30 jaar aan gesleuteld wordt - en er komen nog twaalf (12!) andere basisregistraties . . . . . . .

De voorspelling dat de Tweede Kamer over enige tijd vragen aan een minister zal stellen over de trage invoering en de hoge kosten van bijvoorbeeld de WABO-BAG, lijkt niet eens zo heel gewaagd. De vraag is alleen: wanneer gaat er nu eindelijk eens echte sturing gegeven worden, waarbij betrokken partijen op straffe van opheffing verplicht worden hun zaken op orde te hebben.

Want met zware bezuinigingen op komst, is het misschien toch zaak even aan te stippen waarom dat stelsel van basisregistraties in het leven geroepen is: “Plaatsonafhankelijke dienstverlening wordt mogelijk en het bijhouden en verstrekken van gegevens wordt sneller, eenvoudiger en goedkoper.”

Of moeten we daar ook maar onze vraagtekens bij stellen?